Eén van onze cliënten schreef na haar traject bij Bloom een brief aan zichzelf, die we met toestemming mogen delen. Ze schrijft over de angsten tijdens haar zwangerschap en na de bevalling en over elementen van Acceptance en Commitment Therapie, waar we binnen Bloom mee werken:
‘Maak van je angst je beste vriend. Als je eenmaal hebt ervaren dat je dus kennelijk nooit van je angst af zult komen, ben je dan bereid om de angst in je leven toe te laten? Dat klinkt als een zwak alternatief voor het vechten, maar niets is zo krachtig als het actief omhelzen van alles wat je eigenlijk niet wilt ervaren.’
‘Lieve X,
Toen je zwanger was wist je het eigenlijk al. Een deel bewust, een deel onbewust. De bevalling en de tijd daarna, hoe zal het gaan? Aan de ene kant overviel het je allemaal ontzettend maar aan de andere kant zag je het al van mijlenver aankomen.
De bevalling en vooral de tijd daarna waren een orkaan die over je lichaam en je leven raasde. Niets klopte meer, alles stond op zijn kop. Je was volledig de controle kwijt over je lichaam, je geest en je leven. De angst kwam en die was verpletterend. De eerste angsten die kwamen waren voor het slapen en voor je zoontje. Zal ik vannacht wel kunnen slapen? Zal hij nog wel ademen in zijn kleine wiegje? Kan ik wel voor hem zorgen?
Door gebrek aan kennis en ervaring kreeg de angst volledig vrij spel. Dit resulteerde uiteindelijk in angst voor alles en iedereen. Je durfde bijna niets meer. Je durfde niet meer te leven. Maar lieve X, je gaf niet op. Je vocht iedere dag om beter te worden. En je kreeg geweldige steun en liefde van iedereen om je heen. Een besef wat een rijkdom aan liefde je hebt in je leven.
En toen na een tijdje kwam er een keerpunt, een inzicht: de acceptatie. Stoppen met vechten tegen de angst maar leren deze te omarmen. Je schreef toen veel in een boekje, waaronder deze tekst:
Maak van je angst je beste vriend. Als je eenmaal hebt ervaren dat je dus kennelijk nooit van je angst af zult komen, ben je dan bereid om de angst in je leven toe te laten? Dat klinkt als een zwak alternatief voor het vechten, maar niets is zo krachtig als het actief omhelzen van alles wat je eigenlijk niet wilt ervaren.
Dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Maar je ging er mee aan de slag, iedere dag, stapje voor stapje. Kenmerkend voor deze tijd was: 2 stappen vooruit, 1 stap achteruit. Toch ging het uiteindelijk steeds een beetje beter. Het belangrijkste was: Niet opgeven, blijven doorgaan. Hard werken om beter te worden.
Uiteindelijk weet je nu dat deze ontzettend moeilijke tijd het grootste cadeau was wat je had kunnen krijgen. Je bent door deze ervaring losgebroken van de X die je was. De angstige X die bijna altijd in haar veilige bubbeltje zat. Je bent hierdoor aan een nieuw leven begonnen. Een prachtig leven waarin je steeds meer uit je comfort zone durft te stappen. Hierdoor gaan er velen deuren voor je open die anders gesloten zouden blijven. Een leven met avontuur waar je eigenlijk altijd zo naar verlangd hebt. Al durfde je dit niet altijd toe te geven. Naast dit cadeau is er nog een cadeau die deze tijd je opgeleverd heeft: je zoontje. De liefde die je nu mag ervaren voor dit kleine mannetje is onbeschrijfelijk mooi en dit had je nooit willen missen. Het brengt zo ontzettend veel geluk in je leven.
Nog steeds blijf je leren en groeien. De angst heeft inmiddels een naam gekregen: Scar. Scar zal nog wel een tijdje in je leven blijven, misschien wel voor altijd. Scar is best een beetje eng maar hij is wel een goede vriend. Hij is welkom en je bent ook trots op Scar. Want hij heeft je zoveel gebracht.
Als hij een tijdje niet met je meegaat kan het best overweldigend zijn als hij er weer eens opduikt. Ga dan weer even terug naar alles wat je geleerd en ervaren hebt. Neem hier de tijd voor en neem het jezelf niet kwalijk als dat soms even moeilijk is. Geef jezelf de ruimte.
Weet dat Scar lang weg kan zijn maar echt nog wel eens terug kan komen. Dat is helemaal niet erg. Vergeet ook niet dat het fijn voor je kan zijn om aan anderen te laten weten dat Scar weer eens op bezoek is. Dat geeft je rust en daardoor lukt het je vaak beter om Scar te accepteren. Schaam je er niet voor.
Laat Scar met zijn lange dikke staart tegen je aan liggen en ervaar dit met volle aandacht. Met trots neem je Scar dan weer mee op pad en loop je samen met opgeheven hoofd het avontuur tegemoet.
Liefs van mij’
